รีวิว+สปอย | FAMILY OF LIES SEBASTIAN

SAM ARGENT เขียน
ณฐมน แปล

ถูกดึงดูดจากหน้าปกจริงๆ อย่างสวย

แนะนำก่อนอ่าน

  • แฟนตาซี เวทมนตร์
  • ปราสาท ราชา
  • พ่อมด อัศวิน
  • ครอบครัวประหลาด

ตัวละคร

เซบาสเตียน – นายเอก

  • น้องคนเล็กของบ้านออร์เวลล์ ใส่ชุดคลุมเวทมนตร์ตลอดเวลายกเว้นจะอยู่กับคนที่บ้านและคนสนิท ใส่เพราะมีเหตุที่ทำให้ตัดสินใจแบบนี้ ในเรื่องมีเฉลยว่าใส่ทำไม

เจ้าชายเทอร์แรน – พระเอก

  • ทายาทคนเดียวของราชวงศ์ มีเวทมนตร์แข็งแกร่งแต่ไม่ได้รอบรู้เรื่องเวทมนตร์ หน้าตาดีไม่มีแฟน ตื้อเก่งสุดๆ คติประจำใจ.ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก

Topicหลักของเรื่อง

  1. พระเอกตามจีบนายเอก
  2. ตามหาดวงใจแห่งแสง
  3. นายเอกเป็นอะไรทำไมต้องคลุมหน้าปกปิดร่างกาย ใส่ชุดคลุมตลอด
  4. ตกลงว่าคนบ้านนี้(บ้านเซบาสเตียน)ปกปิดอะไรไว้

เนื้อเรื่อง

แรกเจอสมัยเด็กเทอร์แรนไปแกล้งเซบาสเตียนด้วยการเอาหนังสือรักของเซบาสเตียนโยนเข้ากองไฟทำให้โดนเซบาสเตียนเอาคืนเข้าให้และการเอาคืนนี้ทำให้เทอร์แรนประทับใจมากกก แบบว่าหลงรักเลยทั้งๆที่ไม่เคยเห็นหน้าเลยนะ แบบว่าตัวเองเป็นเจ้าชายของดินแดนไงเป็นเจ้าชายคนเดียวด้วยเลยไม่มีใครไม่เอาใจ ไม่มีใครด่าใครว่า ใครทำร้ายร่างกาย แต่มาเจอเซบาสเตียนผู้ไม่สนใครหน้าไหนทั้งนั้นทำแบบนี้ใส่ก็คือรักไปเลย จากนั้นพอมีแรงมีกำลังเลยออกตามหาหนังสือเล่มนี้มาคืนคือใช้เวลานานและยังต้องใช้ความกล้ามากเพราะไม่รู้จะไปเจออะไร พื้นที่ที่ไปหาก็คือลำบากยากเข็ญ พอได้มาคืนก็คือแน่นอนว่าได้ใจเซบาสเตียนไปนิดๆ ตอนได้กลับมาเจอกันอีกครั้งเจ้าชายก็คือตามตื้อเก่งมากกกก แบบว่าอะไรจะขนาดนั้นอะ หน้าตาก็ไม่เคยเห็นแถมคิดไปด้วยว่าหน้าตาร่างกายน้องคงไม่มีปัญหา เจ้าชายก็เตรียมหายาหาทางแก้ไขให้กลับมาใช้ชีวิตแบบปกติด้วยนะ 

นอกจากเรื่องเจ้าชายกับเซบาสเตียนก็มีเรื่องที่เจ้าชายโดนตามฆ่า โดนติดตามจากใครก็ไม่รู้ที่หวังจะทำร้ายแล้วก็เป็นเซบาสเตียนทุกครั้งที่ไปเจอเข้าและได้ช่วยชีวิตเอาไว้ ก็เลยกลายเป็นบุญคุณกันไปและพอเจ้าชายรู้ก็ซาบซึ้งเลยดึงให้เซบาสเตียนมาอยู่ใกล้หูใกล้ตาเข้าไปอีกเพราะกลัวมีคนมาทำร้าย มีแต่ได้กับได้ การที่เจ้าชายโดนปองร้ายก็มีเหตุมาจากสิ่งที่เรียกว่า”ดวงใจแห่งแสง” ที่จะทำให้ผู้ที่ครอบครองมีอำนาจมากมาย


เม้าท์

  • NC เกินเบอร์ อาจจะด้วยความที่มู้ดเป็นฝรั่ง อะไรก็เลยดูเปิดเผย และค่อนข้างโฉ่งฉางหรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่คือมีทั้งช่วยตัวเองอารมณแบบ phone call แต่ไม่ใช่โทรนะเป็นอุปกรณ์อื่น มีทั้งในป่า ต่างๆ
  • เป็นบ้านที่ป่วนมาก คนเยอะไม่พอมีแต่คนแปลกๆ พ่อแปลก แม่แปลก พี่น้องทุกคนแปลกไม่มีใครปกติ ตอนคุยกันตีกันก็คือฮา
  • ตัวร้ายตายง่ายมากกก แบบอะไรวะเนี่ย ง่ายไปป่าว ร้ายขนาดนี้
  • ตัวละครเยอะ จำยาก เอาแค่บ้านเซบาสเตียนก็คือเยอะมาก ละยังมีสะใภ้มีเขยของบ้านอีก มีลูกหลานอีก สุดๆไปเลย แนะนำว่าอ่านหน้าหลังที่แนะนำตัวละครก่อน แล้วค่อยมาเริ่มเรื่องอ่าน
  • ช่วงแรกของเล่มเกริ่นค่อนข้างเยอะ อาจจะเบื่อๆหน่อย เรื่องเริ่มเดินตอนกลางเล่ม
  • การมีฉากแต่งงานก็คือ คอมพลีทสุดๆ ดีงามที่มีฉากนี้ แล้วฉากเปิดผ้าคลุมก็คือฟาดมากก

สปอย

  • เซบาสคลุมผ้าเพราะหน้าตาดี แบบดีมากก ดีจนเคยทำให้เกิดการฆ่ากันเพราะแย่งตัวเองมาก่อนเลยทำให้ตัดสินใจใส่ผ้าคลุมเวทมนตร์
  • ดวงใจแห่งแสงที่ว่าน่าจะเป็นสิ่งที่เซบาสเตียนถูกใครก็ไม่รู้(สาวกลัทธิที่รับอาสาพิทักษ์อัญมณี)สวมให้ในป่า ส่วนเซบาสเตียนเป็นผู้ที่ได้รับพรจากเวทมนตร์เป็นจิตวิณญาณที่แสนบริสุทธิ์จนความงามซึมเข้าสู่ผิวกายและกระดูก ทำให้พอสวมกับสร้อยคอพิเศษก็เป็นการลงล็อคอย่างที่เคยมีการทำนายไว้ และเป็นสิ่งที่คนร้ายในเรื่องต้องการ

รีวิว+สปอย | S.C.I. #ทีมพิฆาตทรชน เล่ม 1

เอ๋อร์หย่า (ErYa) เขียน
ชุนลี แปล

13 เล่มจบ

แนะนำก่อนอ่าน

  • เนื้อหามีส่วนที่ค่อนข้างรุนแรงไม่เหมาะสำหรับคนจิตใจอ่อนไหว
  • เป็นแนวสืบสวนสอบสวน
  • เป็นทีมพิเศษที่ชื่อว่า S.C.I. เป็นการรวมเอาคนเก่ง คนหัวกะทิในแต่ละด้านมารวมกันทั้งสืบสวนสอบสวน ต่อสู้ จิตวิทยา แพทย์นิติเวช และอื่นๆ เพื่อไขคดีที่มีความซับซ้อนยุ่งยาก

เล่ม1 ไป๋อวี้ถัง(บน) – จั่นเจา(ล่าง)

เล่ม 1 ตอนที่ 1 – ตอน ฆาตกรหมายเลข

เกริ่น

  • ฆาตรกรรมต่อเนื่อง
  • จิตวิทยา

ความสัมพันธ์ของตัวละคร

คู่ 1 – ไป๋อวี้ถัง(หัวหน้าหน่วย เก่งสืบสวน ต่อสู้) กับ จั่นเจา(หัวหน้ารอง อัจฉริยะด้านจิตวิทยา)

           เป็นความสัมพันธ์ที่เหมือนรู้จักกันมาแต่เด็กที่บ้านรู้จักกันสนิทกันแถมเกิดเวลาไล่เลี่ยกันก็เรียกได้ว่าตีคู่สูสีกันมาแต่เด็กเลย ผลัดกันชนะผลัดกันแพ้ พอโตขึ้นก็มีทางเป็นของตัวเองแยกกันไปแต่พอมีการจัดตั้งทีมS.C.I. ก็ได้กลับมาใกล้ชิดกันอีกครั้ง ทางไป๋อวี้ถังก็คือเอ๊ะอะจับจูบ ส่วนทางจั่นเจาจะยอมไม่ยอมหรือมีปฏิกริยาตอบรับรุนแรงแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ แต่ก็ยังไม่รู้ที่มาที่ไปว่าความสัมพันธ์จากคนที่ตีกันตอนเด็กกลายมาจับจูบกันตอนไหน อย่างไร

ก็คือยังไง ยังไง แม่!!! ต้องสู่ขอแล้วไหมมมม

คู่ 2 – ไป๋จิ่นถัง(พี่ชายไป๋อวี้ถัง) กับ กงซุน(แพทย์นิติเวชมือ1ของทีม)

          เป็นคู่ที่มีความตลกเพราะต่างคนก็ต่างดูเกินๆไม่ค่อยปกติสักเท่าไหร ทางไป๋จิ่นถังก็คือเป็นนักธุรกิจที่รวยมากซื้อรถสปอร์ตให้น้องชายสบายๆทั้งที่น้องก็ไม่จะดูแลพี่ดีเท่าไหร อยากได้อะไรก็ต้องได้แล้วพอมาถูกใจกงซุนก็คือ…นึกภาพตอนตกลงปลงใจกันไม่ออกว่าจะจบดียังไง ขำตั้งแต่กงซุนเมาแล้วไป๋จิ่นถังเอาปากกามาเขียนบนตัวกงซุนว่า’จองแล้วนะที่ตรงนี้’ ก็คือฮา คนปกติเขาไม่ทำกันนะแบบนี้ แล้วบังเอิญวันนั้นกงซุนโดนโรคจิตที่แบบคลั่งไคล้ในตัวกงซุนจับไปอีกก็คือสติแตกไหมถามมมม

คู่นี้มันฮาจริงๆ

เนื้อเรื่อง

เรื่องเกิดเมื่อมีการฆาตกรรมเกิดขึ้น แล้วศพทุกศพบนหลังใบหูจะมีตัวเลขกำกับไว้เหมือนหมูที่โดนฆ่าแล้วมีตัวเลขประทับ ซึ่งตัวเลขก็คือรันเป็นจำนวนหลายร้อย แต่ศพที่พบตัวเลขข้ามไปข้ามมาไม่ได้เรียงกัน คดีนี้สืบไปสืบมากลายเป็นว่าไปพัวพันกับคนที่มีชื่อเสียงและมีตำแหน่งทั้งวงการจิตวิทยาและวงการของตำรวจ เป็นคดีเก่าแก่ที่เคยโด่งดังมาก่อนแต่ปัจจุบันไม่มีใครพูดถึงแบบลงรายละเอียดและแฟ้มคดีก็หายไปไร้ร่องรอย เรื่องราวสืบไปหลายสิ่งหลายอย่างก็ได้โยงเข้ามาถึงตัวละครหลักทั้ง จั่นเจาที่มีคนติดตามแบบชื่นชอบมากๆจนกระทั่งได้ถูกฆาตกรรมแต่ก่อนจะตายก็ยังให้ข้อมูลช่วยเหลือ ทางกงซุนก็มีโรคจิตติดตามซึ่งก็เกี่ยวพันกับคดีนี้อีก ยังมีพี่ชายของไป๋อวี้ถังที่เป็นคนมีความเกี่ยวพันกับคนตัวการหลักของคดีซึ่งยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเกี่ยวพันขนาดไหนด้วย คือทุกคนโดนหมด แน่นอนว่าคดีปิดได้คนร้ายตายหมด(ฆ่าตัวตาย)แต่ตัวการหลักลอยนวล คงได้ตามต่อในตอนอื่นๆเพราะเก่งมากจริงขนาดว่าฆ่าคนได้ทั้งที่ไม่ต้องออกเสียงซะด้วยซ้ำ

ความหลอนของตอนนี้ก็คือ พี่ชายของไป๋อวี้ถัง ชื่อ “ไป๋จิ่นถัง” เป็นคนที่อายุพอจะทันเหตุการณ์ที่เกี่ยวพันกับคดีโด่งดังซึ่งตอนนี้ตามหาเบาะแสไม่ได้ไม่มีใครบอก ทางจั่นเจาก็เลยจะทำการสะกดจิตเพื่อหาร่องรอยของคดีนี้ว่าเป็นยังไง เผื่อจะมีอะไรเหลืออยู่บ้างที่ต้องสะกดจิตก็เพราะว่าทางไป๋จิ่นถังเกิดอุบัติเหตุตอนเด็กทำให้เวลาในช่วงเด็กหายไป พอได้ย้อนกลับไปจั่นเจาก็เหมือนได้รับรู้อะไรหลายๆอย่างแล้วอยู่ๆไป๋จิ่นถังก็ทำท่าทางออกมาแบบไม่รู้ตัว นั้นก็คือ ยื่นนิ้วชี้ออกมาแนบเข้ากับริมฝีปากแล้วส่งเสียง ‘ชู่ว์‘ ออกมา

บอกได้เลยว่าร้องเชี่—หนักมากกกกก

 ก็คือหลอนมากกกกก อยากจะกรี๊ด แบบอ่านตอนกลางคืนก็คือเสียวขาขนลุก เพราะการกระทำนี้จะเป็นที่รู้กันว่าเป็นท่าทางของตัวร้ายตัวหลักของตอนที่ทำจนติด คล้ายกับว่าเป็นท่าทางประจำตัวเลยก็ว่าได้ ซึ่งจากการกระทำนี้ก็เป็นไปได้ว่า ไป๋จิ่นถังเคยใกล้ชิดกับคนร้าย(ก็เป็นไปได้เพราะเหมือนพ่อซึ่งเป็นตำรวจเคยสนิทกับคนนี้มาก่อนแบบเคยเป็นเพื่อนกันทำงานร่วมกันแต่คนนี้เดินไปอีกทาง) หรือเคยถูกชักจูงทางจิตจากคนร้าย ซึ่งก็ต้องตามต่อ

เฉลย : คนร้าย = เจ้าเจ๋ว์ อัจฉริยะด้านจิตวิทยา ให้คนอื่นฆ่าคนให้ได้โดยไม่ต้องออกปาก และหลบหนีการจับกุมได้ในท้ายที่สุด 


เล่ม 1 ตอนที่ 2 – ค่ายฝึกอบรมนักฆ่า

เกริ่น

  • ฆาตรกรรมต่อเนื่อง
  • จิตวิทยา
  • มีฉากขืนใจ

เนื้อเรื่อง

ในงานเลี้ยงนักจิตวิทยาชื่อดังถูกซุ่มยิงจากมือปืนอายุน้อยแต่บุญบาปโชคดีที่มีไป๋อวี้ถังในงานด้วยเลยรอดตายบาดเจ็บนิดหน่อยส่วนมือปืนก็โดนมือดีอย่างไป๋อวี้ถังสอยร่วงตายในนัดเดียว หลังจากตามหาและระบุตัวคนร้ายก็ได้ความว่าเจ้าตัวเป็นนักศึกษาธรรมดา เป็นพี่ชาย เป็นนักดนตรีมือเบส แต่แค่เป็นโรคนอนละเมอและได้พบหมออยู่เรื่อยๆซึ่งหลังจากเรื่องราวประกอบกันหมดความจริงแล้วก็คือคนนี้เป็นโรคหลายบุคลิคซึ่งตัวร้ายใช้โรคนี้ให้เป็นประโยชน์ปั้นคนก่อการร้ายปั้นมือปืนซุ่มยิง

จากการลอบยิงในช่วงนี้สังเกตได้ว่าแต่ละครั้งมือปืนจะจำกัดระยะการยิงแค่500เมตร ซึ่งเป็นระยะทั่วไปในการซ้อมยิงที่สนามยิงปืน หลังจากนั้นก็ยังมีอีกหลายเหตุการณ์ที่เป็นทั้งการลอบฆ่า การสร้างความปั่นป่วน ซึ่งแต่ละครั้งล้วนมีความสัมพันธ์กัน พอไปสืบหาลงลึกค้นเมลล์คนก่อเหตุก็เจอว่ามีจดหมายหลายฉบับที่ส่งมาในวันเกิดเหตุโดยมีการลงนามว่าส่งมาจาก Killer Trianing Camp ทางS.C.I.เลยจำกัดวงแล้วส่งคนเข้าไปเป็นเหยื่อล่อซึ่งคนนั้นก็คือ”หม่าฮั่น”ที่เก่งเรื่องซุ่มยิง คนพวกนี้จะจิตแกร่งกว่าปกติทำให้การแสร้งเป็นคนจิตไม่ปกติสามารถทำได้และไม่มีผลกระทบทางจิต(ที่พูดถึงหม่าฮั่นเพราะต่อไปจะเริ่มมีบทบาทเด่นละรอๆ) แล้วก็โป๊ะ!หม่าฮั่นตกเหยื่อได้ ได้รับเมลล์ต่างๆแล้วก็ได้ทำตามขั้นตอนที่จั่นเจาบอก ลุล่วง

เฉลย : ค่ายฝึกอบรมนักฆ่าเป็นการแข่งขันด้านจิตวิทยาของหมอบ้าๆสองคน โดยการปั่นหัวคนใช้ประโยชน์จากโรคหลายบุคลิคหรือโรคต่างๆที่เข้าข่ายในการสร้างเครื่ืองมือทำลายล้างให้คนเหล่านั้นไปกำจัดไปปิดปากโดยโยงไปต่างๆนานาให้คนนั้นคนนี้กลายเป็นแพะแล้วตัวเองลอยนวล โดยถ้าสำเร็จก็คือการทดลองทฤษฎีที่ตั้งไว้ก็ลุล่วง

ตัวละครใหม่

ไป๋ฉือ

  • ลูกพี่ลูกน้องของไป๋อวี้ถัง
  • เป็นตำรวจเหมือนกัน ฉากแรกที่เจอเป็นตอนที่ไป๋อวี้ถังและจั่นเจาไปตามดูคนร้ายที่ยิงตายในฉากแรกที่ลอบยิงนักจิตวิทยา ไป๋ฉือก็คือเป็นคนเง๋อง๋ะนิดๆ เป็นตำรวจแต่ใช้ปืนไม่เป็นขี้ตกใจแล้วครั้งนั้นเป็นการเดินลาดตระเวณครั้งแรกด้วยก็แจ็คพอตเจอคนร้ายที่โดนยิงเป็นศพ 
  • ครั้งสองที่เจอก็เลยได้รู้ว่าเป็นญาติกัน พอได้คุยไปมาเลยรู้ว่าไป๋ฉือเป็นคนที่IQสูงมาก จั่นเจาก็ปลอบว่าเป็นตำรวจไม่ต้องต่อสู้เก่งเหมือนคนในตระกูลไป๋คนอื่นก็ได้นะ ตำรวจไม่ต้องบู๋เก่งอย่างเดียว ขนาดตัวจั่นเจาเองบู๋ไม่เก่งยังเป็นตำรวจเลย ไป๋ฉือเลยฮึดเลย จากนั้นก็เลยให้มาฝึกงานที่S.C.I.ทำฝ่ายเอกสารดูก่อน
  • มีฉากหนึ่งที่ไป๋ฉือขึ้นรถไปแล้วเจอคนคนหนึ่งซึ่งยังเป็นที่น่าสงสัยว่าอาจจะเป็นเจ้าเจ๋ว์ที่เป็นคนร้ายในตอนที่1เล่ม1

ความสัมพันธ์ของตัวละคร

คู่ 1 – ไป๋อวี้ถัง(หัวหน้าหน่วย เก่งสืบสวน ต่อสู้) กับ จั่นเจา(หัวหน้ารอง อัจฉริยะด้านจิตวิทยา)

          ในตอนที่1อ่านแล้วดูคลุมเครือว่ายังไง พอมาตอนนี้ก็คือจ้าา ขอกันเป็นแฟนแล้วจ้าาา ก็ตอบตกลงกันไป มีฉากหวานๆเขินๆเรื่อย

เขินไหม ถามมมมม

คู่ 2 – ไป๋จิ่นถัง(พี่ชายไป๋อวี้ถัง) กับ กงซุน(แพทย์นิติเวชมือ1ของทีม)

          จากตอนแรกที่ดูฮาๆดูไม่น่าจะพัฒนาได้เร็ว แต่มาตอน2ก็คือทะลุปรอทเพราะอีพี่ไปฟันเขาซะงั้น ก็แบบว่าหึงมาก หน้ามือเลยจัดเขาบนรถเลย กงซุนคือโกรธสุดก็มาแบบนิ่งๆเลยไม่อยากยุ่งละไม่พอใจ ทางน้องชายก็เข้าใจแหละว่าพี่ชายตัวเองไม่ปกติก็เลยมาคุยกับกงซุนดู ทางกงซุนก็เหมือนจะเข้าใจพฤติกรรมไป๋จิ่นถังมากขึ้นเพราะเป็นผลกระทบจากที่ตอนเด็กที่มีช่วงหนึ่งคามทรงจำหายไปแล้วหลังจากนั้นก็เลยเปลี่ยนไปเหมือนกลายเป็นคนละคน ขนาดตัวไป๋อวี้ถังที่รักพี่ชายนะแต่บางครั้งก็ยังกลัวๆเลย ทางกงซุนก็โอเคมากขึ้นก็ยอมกลับไปคุย เปิดใจดูค่อยๆปรับไป อย่างว่ากงซุนก็ไม่ใช่คนปกตินะเอาจริงๆ 5555 

          อีกอย่างที่ฮาก็จะมีลูกน้องของไป๋จิ่นถังที่เป็นคู่แฝดติง คู่นี้ก็คือเป็นลูกรับได้ฮามาก เชียร์อัพลูกพี่ตลอดเรื่องกงซุน

แต่คือน่าจะเป็นเชียร์อัพให้ฝั่งที่ได้เปรียบ ณ ช่วงเวลานั้นๆมากกว่านะ 5555

รีวิว+สปอย | เวรกรรมตามทันในภพนี้

Dezair เขียน

จากชื่อเรื่องคงจะคิดว่าหลอนมากกก ไม่จริงค่ะ ไม่ได้ผีหนักขนาดนั้น อ่านกลางคืนได้นะ 


แนะนำก่อนอ่าน

  • พระเอกเด็กกว่า นายเอกซื่อๆ
  • ค่อยๆเรียนรู้กันไป
  • ในใจคือมีความผูกพันธ์เก่าก่อนกาล
  • เรื่องราวของนักแสดงที่เป็นคนเคยดัง กับอีกคนที่ดังมาก
  • อ่านง่าย มีปมแต่ไม่ดราม่าหนัก
  • เรื่องเดินเร็ว แต่ละตอนคือจุใจ

ตัวละคร

ร่มธรรม – นายเอก

28ปี อดีตนักแสดงมากฝีมือ ออกจากวงการเพราะพี่ชายขอให้ออกไปทำกิจการที่พ่อเริ่มไว้หลังจากที่พ่อตาย

ครองภพ – พระเอก 

22ปี นักแสดงชื่อดัง ชายดอกพิกุลไม่ร่วง เงียบเก่งเป็นเป่าสาก มนุษยสัมพันธ์ติดลบ เพื่อนในวงการไม่มี ไม่รู้ชาตินี้มีเพื่อนในชีวิตจริงแบบนับนิ้วถึง10ไหม


เนื้อเรื่อง

เรื่องเริ่มที่ทั้งสองคนได้มาร่วมแสดงในละครร่วมกัน ฝ่ายร่มธรรมก็คือถูกติดต่อมาหลังจากออกจากวงการไป6ปี แม้พี่ชายไม่อยากให้ทำงานในวงการอีกเพราะมีเหตุผลบางอย่างที่ไม่เคยบอกแต่ใจเบื้องลึกคือร่มธรรมรักงานนี้มากก รักมาตลอด จนมาเจอครองภพนักแสดงรุ่นน้องที่เงียบเก่ง

เข้าหาเริ่มแรกคือติดลบ น้องเงียบเก่งคุณพี่ก็เข้าหาไม่ถูก แต่มีเส้นโยงกันตรงที่ครองภพกินกาแฟร้านของร่มธรรมเป็นประจำ คือร้านอื่นกินไม่ได้แต่ร้านนี้พอกินได้ก็เลยเป็นร้านประจำที่สั่งเลยได้เจอกันที่ร้านบ่อยเหมือนจะคืบหน้าแต่ก็ไม่ สิ่งที่ทำให้คืบหน้าเหมือนจะเป็นการที่น้องไปพูดเตือนสติคนพี่ในเรื่องการเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง แล้วไปๆมาๆก็เลยเริ่มสนใจ แบบว่าข้างในเหมือนมีอะไรผูกกันไว้แบบทั้งรักทั้งเกลียดก็เริ่มไปหาที่ร้านเอง แบบเลิกงานดึกก็ยังไปนั่งกินกาแฟแม้จะเป็นลูกค้าคนสุดท้าย ไปไหนมาไหนเริ่มรายงานเก่ง เป็นเจ้าพ่อวงการรายงายข่าวของตัวเอง จากนั้นก็เริ่มขึ้นห้องไปมาหาสู่จริงจังแล้วความสัมพันธ์ก็เริ่มต้น


ความพีคของเรื่อง

ต่างคนต่างฝันถึงเรื่องในอดีตบางอย่าง อดีตที่ว่าไม่ใช่สมัยเด็กแต่เป็นใครบางคนที่เหมือนสมัยก่อน สรุปแล้วก็คือมีคนตามนายเอกมาจากชาติก่อนแบบว่าจงรักภักดีติดตามไม่ห่างหายประสงค์ดีกับนาย(ร่มธรรม)แต่ก็พยายามขัดขวางการเจอกันระหว่างร่มธรรมและครองภพเพราะเชื่อว่าไม่เหมาะสมที่จะครองคู่ แต่สุดท้ายอะไรก็ห้ามไม่ได้ ถ้าคนมันถูกผูกกันไว้แล้วยังไงก็ไม่แคล้วกัน


รีวิว+สปอย | เมืองต้องสังหาร

She Xie Jun เขียน
ป๋ายป๋าย แปล

ซื้อมาเพราะเรื่องมันแนวๆซอมบี้ แถมช่วงที่อ่านก็พักไปดู word war z ซะด้วย ซอมบี้แนวเดียวกันเลยวิ่งเร็วโคตรร วิวัฒนาการเก่งอีกแบบว่าถ้าอยู่ตรงนั้นยอมตายดีกว่า


แนะนำก่อนอ่าน

  • มือปราบผี ซอมบี้ ปฎิบัติการอพยพคนเพื่อระเบิดเมืองทิ้ง
  • นิยายเลือดสาสไม่เหมาะสำหรับคนจิตอ่อนมากๆ ทั้งเลือด ไส้ ฉากเด็ดหัว ฉากเด็กโดนฆ่า เอากับซอมบี้ omgg wtff man

ตัวละคร

หรงจื่อ

มือปราบผี ถูกส่งมาให้เตรียมแผนฆ่าล้างเมือง อพยพคนและตามฆ่าราชาซอมบี้ ถ้าสำเร็จคือหวังได้ตำแหน่งมือหนึ่งเลย แต่แค่มาวันแรกก็เกือบตายด้วยความที่เมืองมันถูกปิดข่าวสารข้อมูลมันก็ล้าหลังมาก ซอมบี้ที่เมืองนี้มันเก่งมาก วิวัฒนาการเหมือนมีสมองแถมยังวิ่งเร็วยังกะหมาบ้าแต่โชคยังช่วยที่ได้เจอกับสุยเปี้ยนมือปราบที่ถูกส่งมาก่อนหน้านี้

สุยเปี้ยน 

มือปราบที่ถูกส่งมาก่อนหน้า ปรับตัวเอาตัวรอดและดูและอพยพคนไปไว้ในโรงเรียนได้เกินสิบคน ความจริงสุยเปี้ยนมีคู่หูอีก1 แต่คู่หูของเขาถูกซอมบี้กัดไปแล้ว

เสี่ยวหมี่

มือปราบอีกหนึ่ง เป็นคู่หู่ของหรงจื่อที่ถูกหรงจื่อด่าเอาไว้ไม่ให้มาด่าเก่งด่าทุกวัน โดนหลงจื่อตราหน้าว่าเป็นคนโง่ แต่สุดท้ายก็หาทางมาเมืองนี้จนได้ 


เนื้อเรื่อง

ในช่วงแรกของเรื่องมือปราบจะมีสองคนในเมืองคือหรงจื่อที่มาใหม่ กับ สุยเปี้ยนที่อยู่เดิมสองคนก็ช่วยตามหาผู้อยู่รอดแล้วเอากลับมาฐานส่วนมากที่เจอและเหลือรอดจะเป็นเด็กระหว่างนั้นเหตุการณ์ก็ปกติ ไม่นานเสี่ยวหมี่ก็เข้าเมืองมาสองคนก็ไปช่วยไว้แล้วเอากลับมาฐานหลังจากนั้นก็เริ่มมีเรื่องแปลกๆอย่างว่าเจอเงาบางสิ่งบางอย่างโดดไปมาแต่จับตัวไม่ได้และแล้วก็เริ่มมีคนถูกฆ่าตาย ควักไส้ควักพุง ต่างคนก็ต่างสงสัยว่าตัวอะไรเป็นคนทำ แรกๆก็คืดว่าคนที่ตายบังเอิญอยู่ใกล้หรือออกจากขอบเขตที่คุ้มภัย และสุดท้ายทุกคนก็ไปรู้ความลับของสุยเปี้ยนเข้า ความลับที่ว่าคือเขาเลี้ยงจื่อหลินไว้ จื่อหลินที่ว่าก็คือคู่หูเก่าที่เคยร่วมต่อสู้กันสุยเปี้้ยนลงมือฆ่าไม่ลงเพราะรักมาก แต่พอคิดว่าอาจจะเป็นจื่อหลินที่ฆ่าคนในฐานก็รับไม่ได้ก็ไล่ไปแต่เรื่องงพีคๆในฐานก็ยังเกิดขึ้นเรื่อยๆคนตายเรื่อยๆยิ่งใกล้วันที่จะออกจากเมืองคนยิ่งล้มหายตายจากทั้งถูกฆ่าทั้งพลีชีพเพื่อเป็นเหยื่อล่อ


เม้าส์นิด

ไม่ได้มีฉากกุ๊กกิ๊กหรือทำให้เขินเท่าไหร มันฟิลแบบอยู่ด้วยกันจนชินด่ากันจนชินพออีกคนเหมือนจะตายก็เลยได้รู้ใจตัวเอง แน่นอนว่าเป็นฉากท้ายของเรื่องเลย อ่านแรกๆยังคิดจะจบไงวะ ความสัมพันธ์ไม่คืบหน้ามองผ่านๆเหมือนเกลียดหน้ากันซะด้วยซ้ำ

แน่นอนว่ามีสองคู่ จบดีทั้งสองคู่ ส่วนตัวคิดว่าคนมาสายอ่านเอามันเอาสนุกจะโอเคเพราะสู้กันเยอะแนวservivalเลยอะ ถ้าหวังฟินหวังเขินคือข้ามเด้อ

มีสองเล่ม คิดว่าทำเป็นเล่มเดียวก็ได้นะ บางไปอะไม่น่าแยก อีกอย่างเรียกคนฆ่าซอมบี้ว่ามือปราบไม่แปลก แต่เรียกว่ามือปราบผีอะแปลกไม่ค่อยได้เจอ แต่ท้ายเรื่องก็คิดว่าคงเหมารวมเหมือนเป็นอาชีพที่กำจัดผีทุกรูปแบบ ซอมบี้ ปีศาจ


รีวิว+สปอย | สาปดาว

Melenalike เขียน

จั่วหน้าเรื่องว่าเป็นนิยายโรแมนติก ดิฉันก็ติดกับสิเจ้าค่ะ
โรแมนติกขนาดว่าอ่านได้8ตอนทนไม่ไหวข้ามไปอ่าานตอนสุดท้ายเลยจ้าาา TT โรแมนติกจริงๆ >0<


แนะนำก่อนอ่าน

  • ปมเยอะ อลัง
  • เหนือธรรมชาติ โดนสาปร่างกายเปลี่ยนไปเป็นอีกคนจนกว่าจะรู้จักความรักที่แท้จริง
  • วัยทำงาน
  • ฆาตกรรมอำพราง จิตไม่ปกติ

ตัวละคร

ลิปดา – นายเอก

ชายมากรัก ฟันเป็นว่าเล่น ไม่เชื่อในรักแท้ หักอกหักหน้ามาหลายคน โดนไล่ออกจากงานก็เพราะเรื่องเจ้าชู้ หนีไปทะเลก็ไปเจอสาวคนนึง ก็เริ่มหม้อหวังฟันแต่สุดท้ายโดนสาวเจ้าสาปให้ร่างเป็นอีกคนกลายเป็นชายร่างบางหน้าตาเป็นแบบสเป็คแบบที่เขาเคยชอบเรียกได้ว่าตรงข้ามกับร่างกายปกติทุกอย่าง คำสาปที่ว่าคือจะติดอยู่ในร่างนี้จนกว่าจะรู้จักความรักที่แท้จริง และจะคืนร่างก็ต่อเมื่อชายที่รักของร่างปัจจุบันนี้หมดรัก

ไฟปราณ – พระเอก 

ชายหนุ่มหลานเจ้าของบ.ที่ลิปดาทำงาน ตำแหน่งงานที่ได้ก็กลายๆว่าใช้เส้นเพราะถ้าไม่ติดที่ลิปดาเจ้าชู้ตำแหน่งนี้ก็คงไม่พ้นลิปดาที่ทำงานมานานแต่ด้วยทำงานเก่งจริงอยู่นอกมาแค่ขาดประสบการณ์คนเป็นป้าเลยยกให้ แรกเจอระหว่างลิปดาและไฟปราณเลยไม่เข้าร่องเข้ารอยกัน และแน่นอนว่าไฟปราณเป็นตัวเอกอีกตัวของเรื่องนี้ ร่างที่ลิปดาได้ชื่อลำธารเป็นคน[อดีต]คนรักของไฟปราณที่คบกันตอนอยู่นอกแต่ก็มีเรื่องจนทำให้ไฟปราณต้องกลับมาไทย


เนื้อเรื่อง

หลังจากลิปดาได้ร่างลำธาร ลิปดาก็สวมรอยเข้าแทนที่โดยอ้างงว่าความจำเสื่อมจำเรื่องอดีตไม่ได้กับคนอื่นที่คุ้นเคยหรือรู้จักกับเจ้าของร่างเดิม พลาดไม่ได้เลยคือต้องหาทางเข้าบ.เดียวกับไฟปราณเพื่อหาทางใกล้ชิดและแก้คำสาปให้ได้ จากการทำงานทั้งสองคนก็เริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้นแล้วก็เริ่มมีความรู้สึกต่อกันมากยิ่งขึ้นแต่ให้รู้ไว้ว่าร่างนอกเป็นคนรักเก่าของไฟปราณมีแค่ภายในที่เป็นของจริง ระหว่างนั้นมีหมอชีวินจิตแพทย์ที่อ้างว่ารู้จักกับลำธารและเตือนให้ลำธารอยู่ห่างจากไฟปราณเพราะเป็นคนไม่ดี และมีธีร์เจ้าของคาเฟ่แมวที่ไฟปราณชอบไปเป็นเพื่อนสมัยเรียนของไฟปราณที่ดูเหมือนไม่อยากเป็นแค่เพื่อน(อาการมันบอก)แต่หน้าว่าไปอย่าง

เรื่องเริ่มลุ้นระทึกเมื่อมีข่าวการตายของแฟนเก่าลิปดา ถูกฆ่าตาย ก่อนหน้าคือถูกเฉดทิ้งจากลิปดาแบบไม่ใยดีจนทำให้ซึมเศร้าจะฆ่าตัวตายจนต้องไปรักษาตัวและเลือกรักษากับหมอชีวิน แน่นอนอีกคนก็เป็นไฟปราณที่เคยรักษากับหมอชีวินรวมไปถึงลำธารตัวจริงที่เคยติดต่อกับหมอ

และ…สุดท้ายลำธารตัวจริงตายไปแล้ว ตายยังไง ที่ไหน เมื่อไหร่ คนสุดท้ายที่เจอเป็นใครไปลุ้น


เม้าส์นิด

อ่านแค่ไม่กี่ตอนแรกก็งงเรื่องโพสิชั่นนะแต่สุดท้ายถ้าชอบกันจริงยังไงมันก็ต้องรอด ต้องไปต่อได้อะ เอาจริงก็ลุ้น ต่างคนต่างมีปัญหาตอนแรกว่าลิปดาหนักแล้วนะ เจอไฟปราณเข้าไป อหหหหห งานช้าง อะไรนักหนาวะเนี่ยชีวิต เกิ๊นไป๋อีกพ่อ ขอให้มีความสุขบ้างเหอะ

รีวิว+สปอย | ตัดสินคนจากหน้าตาก็ต้องเจอแบบนี้ 3เล่มจบ

เย่ว์เซี่ยเตี๋ยอิ่ง (Yue Xia Die Ying) เขียน
ศีตกาล แปล

เห็นเล่มนี้ตามหน้าฟีดมาหลายรอบก็ไม่ได้ซื้อสักทีเพราะคิดว่าจะเป็นนิยายรุนแรงป่าววะ
ชื่อแปลกๆแบบฆ่ากันตามหาคนร้าย
แต่คือหน้าปกไม่ใช่ไงแม่ หน้าปกมันธรรมดา หวานใสซะด้วยซ้ำ
สุดท้ายเลยได้สอยมารวดเดียวสามเล่มจากงานหนังสือที่สามย่านมิตรทาว์น


แนะนำก่อนอ่าน

  • แนวจีนสมัยใหม่ ยุคปัจจุบัน ดูดวง ฮวงจุ้ย 
  • ฟีลกู้ด ไม่มีดราม่า 
  • นายเอกเก่งโคตร 
  • พระเอกรวยสุด+สปอยเก่ง 
  • มีเรื่องเวทคาถาทำภารกิจของนายเอก

ตัวละคร

ฉีเหยี่ยน – นายเอก

เป็นเด็กกำพร้าถูกทิ้งเลยท่านอาจารย์ก็เลยเก็บมาเลี้ยง ก็เลี้ยงดูปกติให้ไปโรงเรียนมีเพื่อนมีฝูงแบบคนทั่วไป แต่ที่จะแปลกไปกว่าคนอื่นคือฉีเหยี่ยนได้รับการถ่ายทอดเวทคาถาจากอาจารย์มาตลอด เรียนแบบปกติในสังคมแล้วก็เรียนกับอาจารย์เสริมไปอีก ยิ่งพอฉีเหยี่ยนมีพรสวรรค์ด้านนี้ด้วยคือกลายเป็นยิ่งกว่าหมอดูหมอเดาคือขนาดอาจารย์ด้านนี้ด้วยกันเองมองว่าฉีเหยี่ยนเป็นเซียนเลยซะด้วยซ้ำ เป็นเซียนดูดวงดูฮวงจุ้ยที่อยู่ในห้องบนตึกธรรมดาไม่มีร้านไม่มีลูกน้อง หน้าตาใสซื่อไม่ได้ดูหน้าเกรงขาม

เฉินไป่เฮ่อ – พระเอก

ลูกคนที่ห้าของบ้านเฉินบ้านที่รวยสุด มีอิทธิพลมากๆเป็นนักธุรกิจที่ใหญ่โตของเขต บริหารงานเก่งมากพาบริษัทไปได้ดี ทุกอย่างดูดีดูเพอร์เฟ็คแต่ติดตรงที่ว่าร่างกายไม่ค่อยดีป่วยมาตลอดแต่เด็กเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น อาจารย์ที่ไหนมาดูก็บอกว่าอาจจะอยู่ไม่ได้นาน 


เนื้อเรื่อง

เรื่องเริ่มที่เฉินชิวเซิง(พ่อพระเอก)เชิญอาจารย์ดูฮวงจุ้ยไปดูที่ อาจารย์แต่ละคนคือรู้จักกันดีเพราะอยู่ในวงการนี้มานานแล้วก็เคยทำงานร่วมกันบ่อย ต่างคนคือมีรถมาบ้านเฉินอย่างดี มีลูกศิษย์ตามหลังแต่ฉีเหยี่ยนคือนั่งแท็กซี่มาจ้าาา มีเงินนะเยอะด้วยจากการดูดวงฮวงจุ้ยต่างๆแต่ไม่ซื้อ 5555 พอมาถึงก็คืออึ้งหมดเพราะนางมาคนสุดท้ายไม่ได้เลทนะแต่ทุกคนมาเร็วเกินไง ก็แบบมานัดเจอกันที่บ้านเฉินเพื่อจะไปต่อ 

ประจวบเหมาะกับคุณชายห้า(พระเอก)หนีออกจากโรงพยาบาลมาก็เลยไปด้วยคนที่บ้านก็ต่างเป็นห่วงทั้งสุขภาพไม่ดีแถมรถก็ไม่ได้เตรียมก็เลยได้ไปขึ้นกับฉีเหยี่ยน นั่นเป็นแรกพบเลยจ้ะ สิ่งที่ฉีเหยี่ยนสัมผัสได้คือไอสีม่วงล้อมรอบตัวเป็นไอของคนที่มีพื้นฐานของคนที่มีดวงกำเนิดดี ไอเยอะๆก็จะแบบเป็นฮ่องเต้หรือคนที่ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จแต่การที่มีเยอะเกินไปอย่างคุณชายห้าก็คือทำให้ร่างกายอ่อนแอ ร่างกายรับไม่ไหวและดวงชะตาจะสั้น เพราะการมีไอม่วงเยอะมันจะดีก็ต่อเมื่อเกิดในช่วงเวลาที่บ้านเมืองยากลำบากแต่คุณชายห้าเกิดมาทุกอย่างดีพร้อมอยู่แล้วมันเลยเกินไปส่งผลแย่ดูง่ายๆจากสุขภาพที่แย่มาก

เจอกันครั้งนี้ฉีเหยี่ยนก็ช่วยได้แค่ต่ออายุให้ไม่กี่ปี แต่การที่ต่ออายุให้คุณชายห้าได้คือเก่งสุดแล้วเพราะไม่มีใครเคยช่วยคุณชายห้าได้จากบางสิ่งบางอย่างที่ฉีเหยี่ยนช่วยก็ทำให้คุณชายห้ารู้สึกดีขึ้นร่างกายเบาสบายมากขึ้น หลังจากเจอกันครั้งนี้คุณชายห้ากับฉีเหยี่ยนก็ได้ผูกสัมพันธ์และเป็นเพื่อนกันในที่สุด

ฉีเหยี่ยนเป็นเพื่อนคนแรกแบบจริงจังของคุณชายห้า คือ ด้วยร่างกายที่ไม่ดีก็ทำให้คุณชายไม่ค่อยได้มีกิจกรรมกับเพื่อนตอนเรียนมากเท่าไหร พอนานเข้าก็คือคุยกันติดต่อกันตลอดอาจจะเป็นการออกไปด้วยกันเพื่อทำภารกิจที่ส่งผลให้คุณชายห้าหายจากการเจ็บป่วย หรือจะเป็นการออกไปกินข้าวด้วยกันคือนานวันเข้าก็ขาดกันไม่ได้ แฮปปี้มากกก หวานมากกก 

คือต่างคนก็เอ่ยปากยอมรับความรู้สึกตัวเองตั้งแต่เล่มสองอะ  พอเล่มสามคือหวานไปเลย หวานน้ำตาลขึ้น หวานจนหมั่นไส้เลยจ้ะ นอกจากหวานแล้วก็ยังสนุกด้วย มีพวกประลองเวทคาถา แข่งกีฬาต่างๆ ไม่ต้องห่วงเลยนายเอกเก่งมากก Happy


รีวิว+สปอย | พวกท่านอย่ารังแกศิษย์พี่ของข้านะ 2เล่มจบ

กู่อวี้เหวินเซียว เขียน
ซิ่วเจิน แปล

แนะนำก่อนอ่าน

  • ชอบปมเยอะ หักมุม ซับซ้อน พลิกในพลิก ที่มาที่ไปคืออลัง
  • จบดี อยู่ด้วยกันแฮปปี้ตลอดไปปปป
  • มีเต่ายักษ์น่ารักเป็นแรงขับเคลื่อนให้อ่าน ถึงจะหักขนาดไหนแต่น้องก็เป็นความสดใสในโลกดาร์กๆ 
  • เป็นรักระหว่างพระนายที่ทุ่มเททุ่มทุน
  • พระเอกคือเก่งโคตร เกินเบอร์ แต่เหนือฟ้าก็ยังมีฟ้า
  • นายเอกแต่เริ่มไม่เก่งแต่เป็นคนจิตแน่วแน่มาก ฝึกจนเก่งเรียกว่าเป็นคนที่ก้าวหน้าได้เร็วคนหนึ่ง
  • พระเอกชอบนายเอกก่อน 

สปอยโคตรๆ มีฉากxxxกับงู


เนื้อเรื่อง

เหวินจิงหลุดเข้าไปในโลกของนิยายเรื่อง”อุบัติการณ์วันสิ้นโลก”ซึ่งเป็นนิยายที่ดังมากและเป็นนิยายที่เหวินจิงชอบอ่านมาก เขาตามอ่านวนไปวนมาจนจำเนื้อหาได้ พอได้หลุดเข้ามาในโลกของนิยายเหวินจิงก็รู้เลยว่าได้มาเป็นตัวละครที่ชื่อว่า ลู่จิง ซึ่งเป็นเด็กหนุ่ที่อยู่กับปู่สองคนในหุบเขา แต่ปู่ที่ว่าไม่ใช่ปู่แท้ๆเป็นคนที่ลักพาตัวเหวินจิงมาเพื่อสลับเปลี่ยนวิญญาณแบบว่าไม่อยากตายและร่างของเหวินจิงก็มีความพิเศษที่เหมาะสมอย่างยิ่งถ้าได้ใช้ร่างนี้คือดี พอถึงเวลาที่จะเปลี่ยนร่างก็มีคนมาช่วยเหวินจิงไว้ได้ทันซึ่งคนเหล่านี้ก็ได้กลายเป็นศิษย์พี่ร่วมสำนักของเหวินจิงในอนาคต แล้ว1ในนั้นก็คือจวินเหยี่ยนจือพระเอกของเรื่องในโลกนิยายที่เหวินจิงเคยอ่าน

          ต้องบอกก่อนว่าการที่เหวินจิงเข้ามาในโลกนิยายนี้มีเอไอคอยช่วย ถึงแม้ว่าระบบจะดูกะโหลกกะลาแบบว่าปรับปรุงบ่อยประมวลผลนาน ถามอะไรไม่ค่อยได้คำตอบแต่ก็ทำให้เรื่องมันตลกๆดี สิ่งที่เอไอได้บอกเหวินจิงคือค่าความดีของคนในโลกนี้ติดลบคือชั่ว เป็นบวกคือคนดี แล้วเหวินจิงก็ได้ใช้เอไอดูความดีของพระเอกค่าที่ได้เป็น-1000 พอไปส่องคนอื่นดั้นเป็นบวกทั้งๆที่ตอนอ่านนิยายเรื่องนี้เหวินจิงมีความเห็นว่าบางคนไม่ใช่คนดีแต่ค่าเป็นบวกแต่พระเอกที่ดีโคตรๆเป็นคนที่ให้เกียรติผญ.มาก ยิ่งฝึกวิชาเพื่อรักษาคนที่โดนจิตมารมากอีกค่าความดีที่ขึ้นไม่ควรจะเป็น-1000 เลยคิดว่าเอไอมั่วแน่ 

          ต่อมาเหวินจิงได้เข้าไปเป็นศิษย์ในสำนักเดียวกับพระเอกก็ไม่ได้เข้าง่ายๆนะ คือต้องปีนผาขึ้นไปสำนักเพื่อทดสอบความสามารถ หลังจากนั้นก็มีการคัดเลือกอีก คือใน1หุบเขามีหลายสำนัก ก็มีเจ้าหุบเขาควบคุมดูแล แต่ละสำนักแบ่งย่อยๆไปอีกมีเจ้าสำนักดูแล แล้วเหวินจิงก็ได้เข้าไปอยู่ในสำนักที่ไม่ได้รับลูกศิษย์มานานมากแล้ว แต่เพราะว่าไม่อีกกี่ปีจะมีการประลองระหว่างสำนัก กฎคือต้องส่งคนมา10คนแล้วสำนักนี้มีแค่9 เหวินจิงเลยได้เข้า การอยู่อาศัยคือเป็นส่วนตัวมากเพราะสำนักอื่นมีเป็นหลายสิบก็ต้องแชร์ห้องกันอยู่ แต่สำนักนี้คือ1ต่อ1ห้องเหลือๆ แต่ละวันของเหวินจิงก็ไม่มีอะไรมาก ฝึกวิชา ปลูกผัก และเลี้ยงเต่า เต่าที่ว่าเป็นสัตว์อสูรของพระเอกแต่ยังไม่สามารถเก็บปราณได้ก็เลยจะดูเป็นสัตว์ซึมๆทื่อๆน่ารัก เหวินจิงคือรักมากค่อยให้อาหารดูแลตลอด แรกๆเต่าเหมือนหลงมาเจอบ้านเหวินจิงหลังๆคืออยู่ยาวเป็นเดือนเป็นครึ่งเดือนจนพ่อมาตามกลับ แต่ไม่นานก็มีเรื่องเข้าให้มีคนที่ฝึกจิตมารอาละวาดทำร้ายคน แต่ละสำนักเลยขอความร่วมมือให้ลูกศิษย์ออกลาดตระเวณสังเกตการณ์และการออกลาดตระเวณครั้งนี้ก็ทำให้เหวินจิงพบกับงูที่มานอนกกศิลาเพื่ออบอุ่นร่างกายก็เกิดความสนใจ ยิ่งบวกกับที่เคยช่วยกันแต่พอจะทักงูก็ดูหยิ่งดูไม่สนใจแต่หลังมางูก็ตามเหวินจิงนะ งูเป็นสัตว์เลือดเย็นเจอเหวินจิงที่เป็นคนตัวอุ่นก็เลยติดยาวๆโดยหารู้ไม่ว่างูก็คือศิษย์พี่(พระเอก)นั่นแหละ555

 ความสำคัญของเรื่อง

ความปั่นป่วนของหุบเขา ในหุบเขาก็มีหลายสำนักก็เป็นการแก่งยิงชิงสมบัติเคล็ดวิชาที่ถ่ายทอดกันมาแล้วปัญหาที่เกิดคือมีคนไปฆ่าล้างโคตรสำนักของพระเอกเพราะต้องการของสำคัญแล้วพระเอกนิคือได้เห็นตอนที่แม่พี่น้องตายต่อหน้าเลยทำให้เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมด้วยความที่พระเอกเนี่ยมีปราณมารเลยควบคุมจิตของคนอื่นให้เกิดความบ้าคลั่งแล้วฆ่ากันเองได้ก็เลยเป็นโศกนาฏกรรมของสำนักจนแบบไม่มีใครเหลืออยู่เลยนอกจากพระเอก 

หลังจากนั้นก็มีคนมาเจอพระเอกก็ได้ดึงเอามาเข้าสำนักฝึกวิชาเพราะสัมผัสได้ถึงความสามารถในการฝึกวิชา จากนั้นพระเอกก็เปลี่ยนชื่อมาเป็นจวินเหยียนจื่อเพื่อไม่ให้มีใครรู้ สถานการณ์ก็คือสำนักของพระเอกรวมทั้งเหวินจิงที่อยู่สำนักเดียวกันได้ไปตามหาคัมภีร์เอามาฝึกวิชาระหว่างทางก็ไปเจอฉากฆาตกรรมที่มีการจัดฉากให้คล้ายกับโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นกับสำนักของพระเอกตอนเด็ก ก็ทำให้พระเอกจำบางส่วนได้ก็เลยเริ่มทำการกวาดล้างคนที่มาทำลายสำนักตัวเอง และด้วยที่ตัวเองมีปราณมารก็แน่นอนว่ามีการฝึกแบบเก่งแล้วแหละก็ทำการกวาดล้างคนที่เคยทำลายสำนักคนที่ถูกวิชามารทำร้ายเลยถูกตราหน้าว่าเป็นฝีมือของผู้ที่ฝึกมารคนเดียวกันแน่ต้องกำจัดแล้วเหวินจิงก็เหมือนถูกวางให้อยู่ในตำแหน่งที่เป็นคนดีต้องกำจัดมารหรือคนไม่มีดีก็สู้ตายเพราะแน่นอนแหละว่าคนที่อ่านนิยายก็ต้องอยากอยู่ฝั่งฮีโร่ซะส่วนมาก เหวินจิงก็เป็นหนึ่งในนั้น 

แต่ปัญหาก็มาติดที่พระเอกของเรื่องก็เป็นคนที่ฝึกมารเก่งมากๆคนหนึ่งเก่งขนาดที่ว่าสามารถปิดอาจารย์หรือเจ้าสำนักได้เลยแล้วถ้าเหวินจิงรู้ละว่าพระเอกของเรื่องดูกลายๆคล้ายว่าเป็นตัวร้ายของเรื่องจะทำยังไง พอมีเรื่องมารทำร้ายศิษย์ในสำนักเจ้าสำนักก็ตามหาคนมาฝึกวิชาเพื่อรักษาอาการถ้าไม่เจอคนเหล่านั้นคือตายอย่างเดียว แล้วคนที่ได้มาฝึกวิชานี้ก็คือพระเอกนั้นเอง ฝึกมารแต่ก็รักษาคนที่โดนมารครอบงำได้ หนักเลยจุดนี้ คนอ่านอย่างเราๆคือเอามือกุมหัวผมร่วงไปหลายเส้น นี่เลยทำให้นิยายเรื่องอุบัติการณ์วันสิ้นโลกเป็นนิยายสายดาร์ก ไม่ใช่นิยายทั่วไปแบบที่เหวินจิงเข้าใจ

เม้าท์

  • ตอนจะหยิบมาอ่านคือคิดว่าไม่น่าจะอ่านนานเพราะแค่สองเล่ม คงเป็นนิยายอ่านสบาย ยืนสนุกลุกนั่งสบายคือเดาเอาจากชื่อเรื่องอะ 
  • แต่บอกก่อนเลยว่าจริงอ่านไม่นานคือนี่อ่านสองหรือสามวันอ่านแบบทรหดอดทนถึงตีหนึ่งเช้ามาไปทำงานสะโหล่สะเหล่ตาเป็นหมีแพนด้า คือมันส์มากก เนื้อเรื่องที่เล่าไปข้างบนคือ 1/10 ที่เหลือถ้าเล่าก็สปอยหนัก 
  • คือปมเยอะ หักเก่ง อ่านแล้วกลายเป็นคนโง่ เป็นคนที่โดนเธอหลอกอยู่ซ้ำๆเรื่อยไป ถึงจะดูเป็นนิยายดาร์กแต่ก็จบดีจริงๆ 
  • แถมตอนท้ายคือแทบร้องไห้แบบว่าดีใจแทบร้องไห้อะ ประทับใจจริง ยิ่งมีเต่ายักษ์ด้วยคือน่ารักมากก เหวินจริงคือรักเต่ามาก 
  • แล้วความรักของพระนายเรื่องนี้ก็เป็นแบบตายแทนกันได้ 
  • ตอนพระเอกร้องไห้คือแบบดีอะยอม 
  • เป็นคนอ่อนโยนแต่ไม่อ่อนข้อให้น้องเลยตอนอยู่บนเตียง คือหวังกินเด็กอะ หลงน้องตั้งแต่15มั้ง ก็หวังมาตั้งแต่นั้นแหละ รอมาตลอด